Categorie archief: Recensie

Opera Tosca

Bij de voorbespreking van de opera Tosca door Ben Coelman op 26 oktober, nam Ben ons eerst ruim de operawereld in, om daarna de opera Tosca op een humoristische wijze onder de loupe te nemen.
Gewapend met deze intensieve voorkennis gingen wij met de groep van 25 opera-liefhebbers op 4 november met de bus naar De Spiegel in Zwolle, waar wij hebben genoten van deze moderne versie van de opera van Tosca. Opvallend was de niet altijd goed lopende synchronisatie van digitaal beeld op grote schermen achter op het toneel met het lopende verhaal, maar dit werd ruim goed gemaakt door de uitstekende zangers en het spannende, soms flink gewelddadige, verhaal, opgezweept door het eveneens uitstekende orkest.
En in de eerste pauze werden wij bijzonder plezierig verrast met het bezoek in de coulissen, waarbij Ben ons in de korte tijd van de pauze weer talloze extra wetenswaardigheden vertelde over het leven op en achter het toneel. En in de tweede pauze was er een hapje en een drankje voor ons als groep.
Alles was uitstekend georganiseerd door Greet Aafjes en Wouter van Delft.
Wij hebben zo Tosca op een heel speciale manier kunnen beleven!

Jan Sindram

Reactie op ‘De Molen Roept!’

Zaterdagmiddag, 26 mei
Cultureel Café Dalfsen bij De Westermolen
Muziektheater  Firma Weijland speelt ‘De Molen Roept’.

Hallo Greet (en medewerkers),

Wat een fantastische middag heb je ons vorige week zaterdag bezorgd.
Mooi verhaal! Goede artiesten…geweldig!
Dat wilde ik je even laten weten.

Groeten,

Greet Woortmeijer

Meesters & Gezellen 2018

Na het optreden van Meesters en Gezellen in de voorgaande jaren waren we ook nu weer in gespannen afwachting van hoe al die schitterende stemmen (haast ongelooflijk) van de Meesters en het geweldige (aanstormende) jeugdige talent ons dit jaar weer in vervoering konden brengen.
Elke keer weer ben je verwonderd over, en begeesterd van, wat je hoort: van iedere stem apart en het complexe samengaan van al die verschillende stemmen. Wat een stemmen! Wat een complexe muziekstukken!
Je vraagt je af hoe je dat wel ingestudeerd krijgt en perfect met elkaar weet uit te voeren! Je zit ademloos op een rechte kerkbank te luisteren en te kijken naar een ook dit jaar weer uniek optreden en vergeet de tijd.

Hulde aan de mensen van Cultureel Café Dalfsen die ook dit jaar weer Meesters en Gezellen naar Dalfsen hebben weten te halen!

Goos en Elly Brands

Gedichten waar je (nog) gelukkiger van wordt

 Gedachten  nav een optreden van de dichteres/performer Tjitske Jansen en de violist Jasper le Clerq , in het Cultureel Cafe in Dalfsen.

Jaren geleden las ik in een krant  deze woorden van haar:

‘ De stad is nog stil
Tegen elkaar en een muur
Slapen twee fietsen.’

Dit beeld, wat  ik  niet alleen lees, maar ook kan voelen en zien is wat op deze avond mij opnieuw te binnen schoot.  De dichteres staat op het podium en leest voor. De tekst gaat over een schoolmeisje,  een puber,  een volwassen vrouw enz. Gewone alledaagse voorvallen maar …ze zegt het zo dat  je  het zelf als het ware meemaakt, het gaat over jou. Het zijn verhalende gedichten, woorden die binnenkomen als verhaaltjes. En daarbij speelt de violist Jasper le Clercq, improviserend theatrale en verhalende vioolmuziek met geluid effecten.

Een mooi voorbeeld van samenspel van deze twee kunstenaars: Zij vertelt over een teunisbloem die alleen in de nacht haar bloemblaadjes knisperend opent. Tjitske knippert met haar vingers en Jasper speelt (tokkelt?) zodat je de teunisbloemen hoort open gaan en voor je ziet en niet meer vergeet. (Zoals de twee fietsen jaren geleden)

Het publiek luistert stil. Wat ik zelf niet gemakkelijk vind is de snelheid waarmee Tjitske spreekt, ze rolt soms over haar eigen woorden  of verandert halverwege een zin, naar een andere zin. Hoewel  de snelheid van opeenvolgende  woorden ook doet denken aan  voordrachten  van een rapper. Wellicht speelt dit bij jongeren totaal geen rol en is het juist super.

Een boeiende avond met twee bevlogen artiesten.

Alice Groeneveld.

Meesters&Gezellen 2017

We werden blij verrast door en genoten intens van de topprestaties van het professionele vocale ensemble o.l.v. de gepassioneerde Letse dirigent Sigvards Kjava. De nadruk lag op veelzijdig a capella repertoire uit de Noord-Europese koortraditie. Van begin tot eind zaten we op het puntje van de stoel met gespitste oren te luisteren, maar ook geboeid te kijken naar flitsend samenspel van dirigent en 24 stem-toveraars.

We weten zeker dat dit een volgende keer weer een volle kerk enthousiaste luisteraars oplevert. Cultureel Café kan er zeker voor zorgen dat ‘Meesters en Gezellen’ in de toekomst door steeds meer mensen in het rijtje van de grote Nederlandse concertsteden direct met dorp Dalfsen wordt verbonden.

Dat was nog eens voor een ‘vriendenprijsje’ en voor ons op loopafstand genieten van unieke presentaties van de hogeschool van de koorzang.

Organisatie, bedankt!

Henk en Wies Mentjox

Vroeger waren wij onsterfelijk

Bert Keizer

Op 27 februari 2017 hield Bert Keizer, filosoof, schrijver en voormalig verpleeghuisarts op uitnodiging van het Cultureel café Dalfsen een lezing over zijn boek:”Vroeger waren wij onsterfelijk”.

Zijn doorbraak als schrijver kwam in 1994 met het boek “Het refrein is Hein”, een zeer openhartige schets van gebeurtenissen in een verpleeghuis.
In die tijd werkte ik in een verpleeghuis en het boek sprak mij dan ook heel erg aan.

Dat het onderwerp m.b.t. ouder worden, dementie, euthanasie, enz. in deze tijd bijzonder aansprekend is bleek wel uit het feit dat alle kaarten voor deze avond uitverkocht waren en dat er veel mensen teleurgesteld moesten worden.

Vroeger was het vanzelfsprekend dat je gelovig was en dat maakte dat de dood ook iets vanzelfsprekend was, in feite wist je waar je terecht kwam.         Doordat in de loop van de tijd het geloof bij veel mensen verdwenen is heeft er een verschuiving plaatsgevonden in de manier waarop wij tegen sterven aankijken en er mee omgaan.

Bovendien zijn de mogelijkheden t.a.v. het rekken van levens veel groter geworden en daarnaast ook  de mogelijkheden van hulp bij sterven.

Na de pauze waren er veel vragen zoals:

-Over de levenseinde kliniek waar Bert Keizer ook in dienst is. Hij vertelde dat  de screening met grote zorgvuldigheid gebeurt.

-Euthanasie bij dementie en de wilsverklaring die deze persoon ooit heeft afgegeven. Dit blijft ingewikkeld.

-Huisartsen die euthanasie weigeren.

-Invloed kinderen/familie.

-Ook waren er vragen over het gedrag van dementerenden en hoe ga je hiermee om.

Al met al blijft het een heikel onderwerp, overigens weet je een ding zeker in het leven, aldus Bert Keizer, n.l. dood gaan wij allemaal.

Rianne Prins